'Alpenglow' betekent letterijk 'alpengloed' en die gloed zie je hier ook bij heldere dagen. Als de zon achter de Rockies zakt, kleuren de bergen rose/oranje, prachtig! Ik zal er eens een foto van maken, is blijkbaar nog niet gebeurd want ik kan er geen vinden. Eigenlijk zou ons huis dus Rockieglow moeten heten, want het zijn natuurlijk niet de Alpen. Maar de titel 'huize Avondrood' boven dit verhaal heeft er meer mee te maken dat ons huis de laatste tijd wel wat weg heeft van een verzorgingstehuis.
Natuurlijk komen in een B & B de meest uiteenlopende gasten binnen wandelen, 99 (eigenlijk 100%) van de mensen zijn ontzettend aardig, netjes en voorkomend. Echt rare dingen hebben we dan ook nog niet mee gemaakt. Ook mensen die hier ziek worden, wat maar zo kan gebeuren, is ons nog bespaard gebleven. Toch hebben we de laatste weken meer dan gebruikelijk mensen over de vloer gehad met ziektes/aandoeningen.
Het begon met Bob, die drie dagen kwam vissen met zijn zoon en kleinzoon, allebei ook Bob geheten, lekker makkelijk! De oudste Bob, een erg aardige man en zeer scherp van geest, liep helaas helemaal krom van de Parkinson. Ik moest meteen aan Prins Claus denken. Wij vroegen ons af hoe deze man drie dagen op een boot moest doorbrengen, want dat is een vermoeiend iets. De vissers maken lange dagen en zijn 's avonds altijd helemaal op, maar je hoorde hem niet klagen. Zijn zoon was niet zo behulpzaam (of had het niet zo in de gaten) dus ik schoot Bob regelmatig te hulp. Jas aantrekken, koffie inschenken. Beetje melk erbij Bob, ik roer het ook wel even voor je door, op die manier, want ik denk dat hij te trots was om echt hulp te accepteren. Ik heb zelfs makkelijk te snijden en te verwerken ontbijtjes bedacht, want dat ging zeer moeizaam en duurde erg lang.
Daarna weer vissers, een ouder stel dit keer, John en Gloria, 57 jaar getrouwd. John kletste honderduit, Gloria was stil. Op een gegeven moment dacht ik 'er is iets met haar'. En ja hoor, John kwam bij me in de keuken de eerste avond, Gloria leed aan Alzheimer. Dit zou waarschijnlijk hun laatste tripje worden, ze zouden een week blijven. 's Avonds een gezellige avond gehad ook met andere gasten, ze zouden de volgende ochtend vroeg ontbijten. Maar wie er aan het ontbijt verschenen, geen John en Gloria. Ik was bezig met andere gasten toen hij me vanaf de gang wenkte. Hij zag er niet goed uit. Gloria had hem de hele nacht wakker gehouden, ze wilde naar huis, was helemaal over de toeren. Dus hij had besloten na 1 nacht naar huis te gaan, ze hadden twee dagen gereden...... Ze hebben nog wel wat ontbeten, maar ze waren beide duidelijk van slag. Theo heeft ze helpen pakken, John zei: "ik laat mijn visspullen maar hier, ik kan ze toch nooit meer gebruiken." Uiteraard heeft Theo ze gewoon ingepakt.
John en Gloria weg, die dag kwamen er nieuwe gasten, een echtpaar met een zoon, Nick. Syndroom van Down........ Hij kon moeilijk praten, ik heb een hele tijd met hem met zo'n blokkendoosje zitten spelen. Net een klein kind, als we het in elkaar hadden "again, nog een keer!!", tot in den treuren.
Gisteren gearriveerd, 6 vrouwen. Oma, drie dochters en twee kleindochters. Allemaal vegetarisch was me al via de mail meegedeeld. Eerst verschenen er vier aan het ontbijt. Koffie, thee? Nee, allemaal sap, ook degenen die er nog niet waren zeiden ze al. Oke, allemaal vegetarisch, allemaal sap, wel heel erg eensgezind....! Wat er op het menu stond, want eentje had suikerziekte en die moest weten hoeveel insuline te spuiten. Willen jullie op de rest wachten, vroeg ik. Nee, niet echt, een van de dochters komt niet ontbijten want die heeft (of is herstellende van, begreep ik niet zo snel) kanker. Ze is de hele dag op haar kamer gebleven. Oma kwam uiteindelijk wel, die zette ik het ontbijt voor, o nee dat mocht ze allemaal niet hebben, maag problemen.........alleen yoghurt graag.
Later bleek dat ze zevende dag adventisten zijn (ik heb het even opgezocht, ze houden zich in ieder geval aan de Sabbath, het is zaterdag vandaag) veel mensen zijn hier erg gelovig. Misschien dat die eetgewoonten (vegetarisch, geen koffie, thee) met hun geloof te maken heeft. Ze vroegen me de route naar de kerk. Weer eens wat anders, meestal vragen ze de route naar een of andere attractie die wij inmiddels zo op kunnen lepelen. De route naar de kerk moest ik even opzoeken op internet....... Maar dat heb ik hier wel geleerd (voor zover ik dat in Nederland al niet deed) iedereen in zijn waarde laten. Zolang ze me maar niet proberen te bekeren vind ik alles prima.
Nog even de gebruikelijke hertjesrubriek. Het is weer bambi tijd, zo schattig! Van de week spotte ik al een tweeling, vanmiddag lagen ze gebroederlijk of gezusterlijk, dat kan ik nog niet zien, naast elkaar in de tuin
Theo is vandaag naar Calgary om zijn familie op te halen. Frits is ook mee, want met z'n zessen passen ze niet in onze auto. Ze zijn in ieder geval veilig geland, dat is toch ook altijd wel prettig, er was alleen een koffer zoek. Het vliegveld belde net, de koffer was gevonden, snel Theo gebeld, ze stonden op het punt van vertrek, dus als het goed is hebben ze de koffer nog even opgehaald. Dan nog een ritje van zo'n vier uur dwars door de Rockies, gelukkig is het prachtig weer (30 graden) dus genoeg te zien voor ze, als ze tenminste de ogen open kunnen houden.......
Ze komen dus met z'n zessen en omdat het hoogseizoen is hebben we onze tent opgezet. De jongens en Theo gaan daar slapen. Wel weer leuk om de 'de Waard' op te zetten en te gebruiken! Gisteren aan het ontbijt zaten we te vertellen dat we dus die tent op gingen zetten, de man van het stel die we te gast hadden werd zo enthousiast, hij wilde wel mee helpen. Prima natuurlijk!
--------Mike en Theo aan het werk---------------vakantiekamp Kimberley----------------
Over enkele uurtjes zijn ze er dus, ik zal proberen regelmatig te updaten, zodat de familie thuis ook het een en ander kan volgen.
O en nog even over Kerst 2010, die wordt al beter dan die van 2009, want we hebben een boeking binnen voor 9 personen, 4 nachten. Bijna het hele huis al vol dus, nog 1 kamer over (wel de mooiste en de grootste, met balkon) dus ben er snel bij.......... Peet, Coby????
De tweede week van juli was het weer accordeonfestival hier in Kimberly. Verleden jaar hebben we voor het eerst kunnen ervaren wat een gezellige drukte dat geeft. Er waren nieuwe gasten, maar ook mensen die er verleden jaar ook waren. Onder andere Clay, de verstandelijke gehandicapte man die helemaal wild is van acordeonmuziek. Overdag gaat hij met zijn begeleiders naar de stad om van de optredens te genieten.
Hij heeft een kamer met balkon hier, want hij rookt zich te pletter. Tijdens het roken speelt hij een cassette recorder (jaja, die bestaan nog!) met uiteraard accordeonmuziek en begeleidt hij de muziek (enigzins uit de maat) met houten lepels. Je hoort dus regelmatig het getik van die lepels. Onze nieuwe buren dachten dat Theo met een of andere megaklus bezig was want ze hoorden steeds dat getik. Ze hadden Clay wel op het balkon zien staan, ze dachten dat het een broer van Theo was......!!?
Het was dus weer gezellig druk, met gasten van allerlei pluimage en met diverse instrumenten. Nick, hij was er verleden jaar ook en is van Russische origine, heeft zelfs de moed opgevat om op te treden op het plein in de stad. Hij speelt prachtig!
----amandelboer Bernie uit de States--------------------ontbijten met een deuntje---------
--Russische Nick met Hollandse klumpkes-----------------------duetje--------------------
--------goed begin van de dag-------------------------Clay zingt uit volle borst-------------
---------dansen in de bloedhitte------------------------------Nick treedt op---------------
------------Clay danst----------------------------en ondersteunt Nick met de lepels-------
Veel mensen over de vloer betekent ook dat er nogal eens wat vergeten wordt. Inmiddels heb ik al een hele voorraad shampoo en doucheschuim opgebouwd, in de douche laten staan........ Ook sokken, t-shirts heb ik al eens gevonden en ben ik al eens mensen achterna gerend met horloges, kussens en kinderspeelgoed. En we hebben al eens schoenen opgestuurd naar de States en jassen naar Saskatchewan. Blijkt toch moeilijk te zijn om de kamer goed te controleren! En dan hebben we het nog niet over wat er allemaal in de gastenkoelkast blijft staan. Onze drankvoorraad begint ook al aardig te groeien!
Ook krijgen we soms wat van gasten. Een zak wilde rijst die in de regio waar de gast vandaan komt groeit, twee zakken amandelen van amandelboer Bernie, stroop gemaakt van een of andere locale vrucht. Erg leuk allemaal. Gisteren hadden we gasten die ons bij het weg gaan een kadootje in de hand duwden, hadden ze gezien in Kimberley en vonden ze echt wat voor ons! Vertaald: als je ontbijt op bed wilt, slaap dan in de keuken.
En Theo heeft een pingpongtafel in de tuin gezet. Altijd leuk!
----------kadootje van gasten----------------------------sportief in de tuin----------------
Het is hier al weken prachtig weer en de bloemen zijn geweldig gegroeid. Even een foto van een maand geleden en nu, het verschil is duidelijk! Verder nog wat foto's van het huis in de zomer.
---------------------------------zoek de 10 verschillen----------------------
-----------------------------------B & B in de bloemen-------------------------------------
Allemaal een fijne zomer met veel zonneschijn gewenst! Al lees en hoor ik dat bij jullie nu de zomerse stormen voor veel ongemak zorgen. Bloempotten en caravans die door de lucht vliegen........ in onze tuin is verleden jaar ook een boom omgewaaid, ik hoop dat het ons nu bespaard blijft. We hebben nog aardig wat van die grote jongens om ons huis staan!
Vandaag 1 juli, weer een memorabele dag. Een jaar geleden zijn we officieel B & B eigenaren geworden. Terugkijkend ben ik blij dat we een jaar verder zijn. In een jaar hebben we veel gedaan, veranderd, bijgeleerd en zijn we een jaar ervaring rijker in het runnen van een B&B. Het gemak waarmee we nu gasten benaderen en boekingen aannemen is gelukkig niet meer te vergelijken met het gestuntel van een jaar geleden. We weten wat ons de komende weken te wachten staat (enorme drukte.....) en zijn daar niet bang voor maar kijken er naar uit.
Zaterdag bijvoorbeeld hebben we een bomvol huis, 15 gasten. Dat is toch echt wel de max hoor. Het hadden er eigenlijk 13 moeten zijn, maar (ook weer een hele ervaring) de eerste overboeking was verleden week ook een feit. Oeps, vergeten de namen in het boek te schrijven....... gelukkig hou ik ook nog een lijst bij in de computer en kwam daar dus namen tegen die niet in het boek stonden. Maar inmiddels was de kamer wel al weer verhuurd aan een ander stel. Ai........ pijnlijk, dus ons eigen bed maar weer verhuren. Al moeten we ze zaterdag nog wel even vertellen dat de prive badkamer een gedeelde badkamer is geworden. Even afwachten hoe ze reageren, maar helaas, het is niet anders. Ik zal in het midden laten wie de fout heeft gemaakt, maar ik was het in ieder geval niet.
Het is hier al weken weer heerlijk weer. Gelukkig niet de plakkende warmte van Nederland, maar lekker 25 graden met af en toe een briesje. Goed uit te houden dus. Al zal het de komende weken hier ook best wel warmer worden. Verleden week hebben we een prachtige wandeling van zo'n 3 uur gemaakt naar Moe's Canyon. Deze wandeling begint achter ons huis, ideaal dus. Het is niet echt een canyon, meer een smalle vallei, maar wel heel mooi. De wandeling gaat over de skihill, grappig om daar nu in de brandende zon te lopen. O ja, hier hebben we geskied een paar maanden geleden!
-----------------------------hoe lang liggen deze bomen er al?------------------------------
----------------Moe's canyon------------------------------------op de skihill---------------
-----uitzicht Rocky Mountains-------------------------hier hebben we geskied-------------
De komende weken (en eigenlijk nu al) gaan we dus hele drukke weken tegemoet. Maandag begint het accordeon festival, de hele week hebben we een vol huis. Er komen gasten die er verleden jaar ook waren, sommige zijn weer goed voor een paar deuntjes bij het ontbijt. Gezellige drukte dus, we hopen ook nog wat optredens in de stad mee te kunnen pakken.
En dan moeten we ook nog voetbal kijken, morgenvroeg om 8 uur Nederland-Brazilie. Hopen dat ik er wat van mee krijg tussen het bedienen van de ontbijters, de TV staat in ieder geval aan. Voor de gasten is het verplicht voetbal kijken hier, maakt niet uit welke wedstrijd. Ze vinden het allemaal prima, morgen hebben we ook een Nederlander (die in Canada woont) die door de telefoon al zei dat hij wel voetbal wilde zien. Geen probleem in dit huis. We hebben ook al Duitsers, een Engelsman en een Mexicaan gehad die ook zeer geinterreseerd waren, de meeste Canadezen willen ook wel weten hoe het zit, da's dus mooi meegenomen. En dan ondertussen ook nog op de hoogte proberen te blijven van Wimbledon en straks de Tour, we zijn er maar druk mee!
Even nog wat natuurfotootjes uit eigen tuin............
-----------------mooie iris------------------------------mooie vlinder op sering------------
Met dit mooie weer eten we 's avonds lekker buiten natuurlijk. Van de week lag er een mannetjes hert met een enorm gewei een paar meter van ons vandaan. Wij hebben er gewoon gezeten, heen en weer gelopen, hij bleef lekker liggen. Prachtig beest, je ziet ze niet veel de mannetjes, dus wij vonden het wel bijzonder. Toch kan je je vergissen in die 'lieve' hertjes, het blijven wilde beesten, zeker als ze jongen hebben. Kijk maar eens naar dit filmpje, dit is gebeurd in Cranbrook, niet ver van ons vandaan.
------------mooie man (het hert) in onze tuin. Het wijntje wacht op me...........---------------
--------zwaar hoor, zo'n gewei--------------------------even de oogjes dicht---------------
De vakanties zowel in Nederland als hier beginnen nu zo'n beetje. Over enkele weken kunnen we de familie uit Nederland begroeten, we kijken er naar uit! Voor iedereen in Nederland veel voetbalplezier (hopelijk) en een fijne vakantie gewenst met veel zonneschijn (al is 37 graden wel wat overdreven.....)
Nee, ik bedoel niet Theo. Die heeft weinig met auto's, niet meer dan dat ie praktisch moet zijn en moet rijden. Maar sommige mannen....... een tijd geleden kregen we een telefoontje van iemand die wel een week bij ons wilde logeren, voorwaarde was wel dat zijn auto in de garage moest staan. Hij had op de foto's gezien dat wij een dubbele garage hadden, dus dat moest toch kunnen, want 'het is een hele dure auto'. En aangezien de klant koning is en ons Jeepje gewoon in weer en wind moet staan kon dat natuurlijk. Wij ons ondertussen maar afvragen wat voor fantastische auto in onze nederige garage 'mocht' staan. Nou daar kwam hij aan hoor, een knalrode Chrevolet! Vraag me verder niks, ik weet alleen dat ie groot en rood was. Wij blij dat ie in de garage stond, je schaamt je toch dood voor de buurt, in Arnhem noemen ze zo'n ding gewoon een pooierbak.
Na de 6 uur durende rit naar Kimberley heeft de eigenaar zijn speeltje uren op staan poetsen en elke keer als er een paar meter mee gereden was (en zelfs als er NIET mee gereden was) werd er weer druk gepoetst. Toen ik op hun kamer kwam om op te ruimen zag ik een emmertje staan, alleen zaten er geen schepjes en zeefjes in, maar sponsjes en zeempjes. Ik kon het niet laten, ik moest er een foto van maken!
--------glimmend gepoetst----------------------------met sponsjes en zeempjes-----------
De man was geen prater behalve uiteraard als het over zijn auto ging. Het bleek dat de auto maar een paar weken per jaar naar buiten mag, alleen als het mooi weer is. En wat een pech, na een paar mooie dagen was het de laatste paar dagen van hun golfvakantie minder weer met..... regen. Golfen zat er dus niet in, met als gevolg dat ze de hele woensdag binnen hebben gezeten. 's Avonds gingen ze lopend ergens eten. Wij verbaasden ons erover, regen is toch geen reden om er de hele dag niet op uit te gaan. Kimberley is geen wereldstad, maar je kunt je er zeker wel minstens een dag vermaken. Tot het ons begon te dagen, ze zijn nergens naar toe geweest want..... de auto mocht niet vies worden! De volgende dag gingen ze naar huis en het was nog steeds slecht weer. Aan het ontbijt zei hij dan ook dat ze nu in de regen moesten rijden en dat was toch wel wat, want de auto had nog niet veel regen gezien. Volgens mij had hij er pijn in de buik van, want het ontbijt bleef grotendeels onaangeroerd. Tja, zo heeft iedereen zijn eigenaardigheden.
Ook hadden we een stel uit Brugge (België dus) die al jaren een B&B in hartje Brugge hebben. Geweldige mensen die op z'n sappig Belgisch mooie verhalen hadden over diverse gasten door de jaren heen. Deze man kan echt een boek schrijven, zeker in een stad krijg je toch weer andere mensen dan wij. Een donkere vrouw met een tas vol Euro biljetten (volgens de Belg een dochter van Mobutu, ik heb het maar even opgezocht, dat is de oud president van Belgisch-Congo) die elke keer als ze te voorschijn kwam een ander traditioneel 'kleed' (Belgisch voor jurk) aanhad en met de jonge Adonis die ze bij zich had 'een kermis gehouden heeft de ganse nacht, een kermis!!'
En wat zaten ze te vloeken op de Fransen! Onbeleefde ploerten zijn het volgens hen. Het liefst zouden ze ze weren, maar het is 50% van hun clientèle, dus dat wordt lastig. Voorbeeldje, zij nemen geen gasten voor 1 nacht, dus een Frans stel die 1 nacht wilden boeken kregen te horen dat het minstens twee nachten moesten zijn. Na lang nadenken werden er dan maar twee nachten geboekt. Ze kwamen, de volgende ochtend ziet de vrouw van de B&B dat ze de auto aan het inpakken zijn. Ze zegt tegen haar man: 'ge zult het nie geloven, ze zetten d'n valies in d'n oto'. De man erachteraan en zegt 'jullie zouden twee nachten blijven'. Ze kregen het geld voor 1 nacht in de hand gedrukt, de Fransen wisten niet hoe snel ze in de auto moesten springen en gingen er vandoor, in hun haast de kamersleutel en de parkeerkaart (die ze in centrum Brugge gebruiken) meenemend. Nou ja..... zo zout hebben wij het hier nog niet gegeten gelukkig! Wij hebben dan ook weinig echte Fransen hier, wel Frans sprekende, maar dat telt niet....?
Even heel wat anders, bij de inboedel van ons huis hoorden ook twee oude bankjes die niet meer veilig waren om op te zitten. En dat is linke business, want je wordt hier voor alles aangeklaagd, dus ook als een gast door een bankje zakt. Ik heb de bankjes eens goed bekeken, eigenlijk waren het hele mooie bankjes die een goede opknapbeurt nodig hadden. Dus het ding uit elkaar geschroefd, een hele klus want die schroeven waren van voor de oorlog, maar met de ijzerzaag uiteindelijk het klusje geklaard. De gietijzeren zijlanten schoon gemaakt en geverfd, nieuwe plankjes gekocht, gelakt en er weer op gezet en voila! Een mooi nieuw 'oud' bankje! Nummer twee moet nog.
--------voor de opknapbeurt---------------------------------tijdens-----------------------
--------------en tijdens------------------------------en een pareltje in de tuin!!-----------
Afgelopen weekend moesten we twee keer vroeg op. Zondag om half zes, want we hadden twee mensen in huis die deelnamen aan een triathlon en die al vroeg moesten vertrekken. Dus ik ook vroeg op en ze een 'atletenontbijt' gegeven, ook hier weer, service van de zaak. Zelfs Theo's kostbare Brinta moest er aan geloven. En de ochtend daarna natuurlijk weer vroeg uit de veren, want Nederland moest spelen. Half zes plaatselijke tijd hier. We hadden een vol huis met gasten, dus alle deuren dicht en niet te uitbundig juichen!
Gelukkig wordt het WK hier uitgebreid uitgezonden met deskundig commentaar (alleen de opmerking na het doelpunt van Kuijt: 'he's from a fishingfamily/hij komt uit een vissersfamilie' deed bij ons even de wenkbrauwen fronsen, erg belangrijke informatie!) en zonder reclame (wat een wonder) en liefhebbers als we zijn staat, als we thuis zijn, de TV aan tijdens de wedstrijden. Niet dat we alles zien, maar we willen wel even weten hoe het afgelopen is. Alleen de vroege wedstrijden laten we voor wat het is, al zie ik daar vaak wel net het einde van.
Aankomend weekend zijn we een jaar hier in het huis, wat gaat dat toch snel. Mijn verhaaltjes zullen dan ook voor velen bekend voor gaan komen, op een gegeven moment wordt het toch een herhaling van zetten en is het nieuwtje er wel af. Ik zal proberen om orgineel te blijven, maar kan wellicht niet voorkomen dat sommige dingen misschien al eens gezegd zijn of bekend voorkomen. We vinden het in ieder geval nog erg leuk om mensen te ontvangen en horen regelmatig dat mensen zich zo snel thuis voelen hier. Dat vinden mensen erg prettig en daar worden we dan ook vaak uitgebreid voor bedankt, wij denken dan, we doen niets bijzonders, zijn gewoon ons zelf. Onderstaande foto is wel grappig, twee zusjes die TV zitten te kijken en zelf de plaid over zich heen hebben getrokken. En over dat herhalen, nog maar eens foto's van hertjes, hertje en hertjes.
-------lekker TV kijken------------------------------Theo, hottub en hertjes----------------
----------------------------hertjes in het gras aan de overkant-----------------------------
En waarom is dat gras zo groen? Omdat hier aardig wat regen is gevallen de laatste tijd. Gelukkig hebben we ook veel mooie dagen gehad, maar het is nog niet stabiel. Het echte warme zomerweer moet nog komen. Hopelijk snel nu, al is die groen explosie wel prachtig!
Jullie hebben het natuurlijk allang gezien, het logo bovenaan deze site. De nieuwe business van Theo en Fritz, FreerideSnow, te lezen als Freerides Now of Freeride (in the) snow, wat je wilt. De site is al via de diverse publieke sites (Hyves, sommigen kregen 'm 3 keer, sorry! Facebook) en e-mail verspreid, maar uiteraard willen we er op onze eigen site ook nog even aandacht aan schenken.
Theo is erg druk geweest met het ontwikkelen van de website, daar gaat altijd erg veel tijd in zitten. Maar het ziet er dan wel mooi uit, we hebben al enthousiaste reacties gehad. Nog geen boekingen nee, is nog iets te vroeg. Maar de bedoeling is dat aankomende winter de tours gaan lopen, we zijn erg benieuwd. De kracht van FreerideSnow is de flexibiliteit, is de sneeuw in het ene gebied niet goed dan gaan ze naar een ander gebied waar het op dat moment wel goed is. Ze zitten dus niet vast aan een vooraf vast gesteld reisschema. Dus zegt het voort zegt het voort!!
Ook zijn er bumperstickers besteld die Theo van de week, toen de site in de lucht was, officieel op de auto geplakt heeft. Hij heeft meteen de auto maar even gewassen, je moet toch netjes voor de dag komen. Voor de B & B willen we ook stickers bestellen voor op de deuren.
Verder ben ik bezig met de buitenkant opleuken met bloembakken en hanging baskets. Alles moet hier de hoogte in in verband met onze hertenvrienden die gek zijn op alle bloemetjes. Helaas is het weer niet om over naar huis te schrijven, maar dat doe ik nu toch besef ik. Het is koud en nat, wel mooi groen, want groeien wil het wel met dit weer. Maar om nu lekker buiten te klungelen, nee, we hebben zelfs nog regelmatig de haard aan! En omdat ik veel bakken te vullen heb (2 grote en 1 klein balkon en dan al die baskets nog) moet ik het echt in etappes doen. Maar het begin is er.
Ook moet ik mijn buitenverfklus nog afmaken, ook dat kan niet met dit weer. En of het door het slechte weer komt weten we niet, maar qua gasten is het ook rustig. Zo druk als Theo het in z'n eentje heeft gehad zo rustig is het nu. Of is het de stilte voor de storm?? Wel tijd nu om de diverse sites bij te werken, het is echt computerweer.
----------------------------------Theo plakt de stickers------------------------------------
--van dichtbij, dat wordt bumper kleven....---------------onze eerste hanging basket-------
Afgelopen weekend hebben we wel een druk weekend gehad, de gasten hebben zich weer goed vermaakt. Ook van de hottub, die nu buiten staat en hierdoor beter tot zijn recht komt, wordt dankbaar gebruik van gemaakt.
----------wachten op de ontbijters---------------------------familie in de hottub-----------
Helaas hebben we naast de hertjes nu ook andere bewoners in onze tuin, maar daar zijn we niet zo blij mee. Groundsquirrels otewel grondeekhoorns. Geduchte gangengravers zijn het die je hele tuin kunnen ondermijnen. We dachten ze verleden zomer uitgeroeid te hebben, maar ze zijn weer terug. Nu nog met z'n tweeen, maar het zijn net konijnen, binnen de kortste zal de familie uitgebreid zijn. We moeten dus weer even bedenken hoe we ze gaan bestrijden.
------------gluurder------------------------------------niet welkom in onze tuin-----------
Het wachten is dus op het mooie weer. Hopelijk komt dat snel, dan kan ik verder in de tuin en met andere klussen!
Het bezoek naar Nederland zit er weer op. Na ruim 3 weken van bezoekjes, veel bijkletsen, uit eten, fietsen (zere kont!) en half Nederland doorcrossen en veel gezellige dingen doen, ben ik nu weer thuis. Ja, zo voelt het toch echt, thuis..... Al voelde Nederland ook nog erg vertrouwd, ik had totaal geen moeite met het drukkere verkeer en reed overal nog zo naar toe. Helaas was het weer minder, maar wel een mooie periode met alles zo in de bloei, daar heb ik erg van genoten!
Wat me ook opviel, alle kleine kindjes konden ineens allemaal praten!!
---Frencis en Jon met tante Petra----------------------------Laurin en Enza---------------
----------------Marit en Tycho-----------------------------in de speeltuin-----------------
Ook ben ik een weekend naar de (schoon)familie in Belgie geweest, naar het nieuwe huis van Theo's zus Karin. Was ook erg gezellig en geweldig om iedereen weer even te zien. En de familie heeft de reis geboekt! Eind juli komen ze 6 man sterk hier op bezoek, geweldig!
Het laatste weekend zijn we met de familie Sol op het jaarlijkse familieweekend geweest, dit jaar al voor de 23e keer (volgens mij...?) Inmiddels bestaat de familie uit bijna 35 leden en iedereen gaat nog steeds graag mee! Verleden jaar hebben we het gemist, maar het was weer als vanouds. Lekker ouwehoeren, wandelen, in een deuk liggen met Pictionaries en vooral heerlijk relaxen. Hier een foto impressie van een weekend in Drente.
-------bedrijvigheid in de keuken---------------Marieke en Lynn op de 'trampo'---
---------------Iris en Karin-----------------------------------Ananda in actie--------------
------------onder de appelboom----------------------------internetcafe??-----------------
-------Lynn met Spaanse hakken---------------------Jasper en Sven voetballen-----------
---------------Lynn---------------------------------Karin met verjaardagskado-----------
----------Arthur en Sven---------------------------------toch nog in de zon----------------
Dinsdagavond hebben we nog een gezellige avond gehad met de vriendinnen. Heerlijk gourmetten met z'n zessen, kletsen en lachen. Als vanouds....... Ook hier worden plannen gesmeed om eind van het jaar te komen skieen in Kimberley, ben benieuwd wie er uiteindelijk allemaal komen!
------------------------------gourmetten met de vriendinnen------------------------------
Donderdag ben ik door zeven man sterk weer uitgezwaaid. Toch weer raar om afscheid te nemen, wanneer zien we elkaar weer, dat is altijd de vraag. De vlucht is prima verlopen, van de 5 uur durende busreis heb ik niet veel meegekregen, ik heb alleen maar liggen slapen. Ik werd pas wakker in 'down-town' Kimberley en moest toen snel Theo bellen. Gelukkig is 'down-town' hier niet zo groot, dus hij was er snel.
Vrijdag ben ik vooral bezig geweest met opruimen, wassen en reorganiseren. Laten we het erop houden dat Theo een iets andere organisatie erop na houdt dan ik, dus ik moest even de kasten en laden opnieuw inrichten. Sommige dingen heb ik nu nog niet gevonden..... maar.... hij heeft het prima gedaan, het zag er allemaal goed uit en alleen maar lovende verhaken in ons gasten boek en hij ontving zelfs fanmail. Een bedankkaart van mensen, heb ik nog nooit gehad!
Dit (lange) weekend kon ik meteen weer aan de bak, zaterdag hadden we 9 mensen, vandaag 6. Dus meteen weer lekker druk, het weer is ook langzamerhand aan het verbeteren, dus laat maar komen die zomer!!
Huize avondrood
Huize avondrood
